I like Nature, Culture, An Art and Literature. I Respect all An Artist, God , Family and Girls.. I Love Music because Music is My Love ,Life and God

24 September 2020
NSS DAY

राष्ट्रीय सेवा योजना-NSS

NATIONAL SERVICE SCHEME

NOT ME,BUT YOU

https://youtu.be/RNiiGKGwEc0

*ઋણ નું મહત્વ સમજો*

વનવાસ દરમિયાંન માતા સીતા ને પાણી ની તરસ લાગે છે,
ત્યારે ભગવાન રામ કુદરત ને કહે છે, કે આસપાસ માં ક્યાંય પાણી હોય તો ત્યાં સુધી જવાનો રસ્તો સુઝાડો ત્યારે
એક મોર રામજી પાસે આવે છે અને કહે છે કે અહીં થી થોડેક દૂર એક જળાશય છે હું તમને ત્યાં સુધી લઈ જાઉં પણ ભુલા પડી જવાનો સંભવ રહે ખરો રામજી કહે છે કે કેમ? ત્યારે મોર કહે છે કે હું ઊંડી ને જાવ છું ને તમે મારી પાછળ ચાલતા આવો હું ઉડતા ઉડતા મારુ એક એક પિંછું વેરતો જઈશ તમે એ પિંછા ના સથવારે તમે જળાશય સુધી પહોંચી જશો.
આ વાત આપણે સહુ જાણીએ છીએ કે મોર તેના પિંછા ખરવા ની પણ એક ઋતુ હોય છે મોર જો તેની ઋતુ સિવાય પિંછા ખેરવે તો તેનું મૃત્યુ થાય છે મૃત્યુ નીપજે છે અને
મોર તેમના અંતિમ શ્વાસ લેતા લેતા રામજી ને એટલુંજ કહે છે કે જે આખા જગત ની તરસ છીપાવે છે તેની તરસ છીપાવવા નું સદભાગ્ય ( સૌભાગ્ય ) મને આજે મળ્યું એના થી વિશેષ તો મારે શું જોઈએ ?
ત્યારે ભગવાન શ્રીરામ મોર ને કહે છે કે :
તે જે પિંછા વેરેલા તે પિંછા નું ઋણ હું આવતા જન્મ માં ચૂકવી ને મારા માથા ઉપર ચડાવીસ બાદ ત્યાર પછીના બીજા જન્મ માં ભગવાન ક્રિષ્ના અવતાર માં ભગવાને મોરપિંછ માથા ઉપર ધારણ કરી મોર નું ઋણ ઉતાર્યું છે
જો ખુદ ભગવાન ને ઋણ ઉતારવા માટે બીજો જન્મ લેવો પડતો હોય તો આપણે તો કેટલા જન્મ સુધી કોઈ ના ઋણી હસું ને ક્યારે કોના કોના ઋણ પુરા કરશું તેની ખબર નથી....

और पढ़े

વ્યક્તિ તરીકે નહીં પરંતુ વ્યક્તિત્વ બનીને જીવો..
કેમ કે વ્યક્તિ એક દિવસ વિદાય લઈ લે છે પરંતુ વ્યક્તિત્વ હંમેશા જીવંત રહે છે..

और पढ़े

*સંબંધોમાં આનંદ*
*ત્યાં જ હોય જ્યાં,*
*ભૂલોને ભૂલી જવાની*
*સમજણ હોય.*

नहीं फुर्सत यकीं मानो हमें कुछ और करने की,

तेरी यादें, तेरी बातें बहुत मसरूफ़ रखती हैं…

यह कविता जिसने भी लिखी प्रशंसनीय है
हिन्दी वर्णमाला का क्रम से कवितामय प्रयोग-बेहतरीन है

*अ* चानक
*आ* कर मुझसे
*इ* ठलाता हुआ पंछी बोला

*ई* श्वर ने मानव को तो
*उ* त्तम ज्ञान-दान से तौला

*ऊ* पर हो तुम सब जीवों में
*ऋ* ष्य तुल्य अनमोल
*ए* क अकेली जात अनोखी

*ऐ* सी क्या मजबूरी तुमको
*ओ* ट रहे होंठों की शोख़ी

*औ* र सताकर कमज़ोरों को
*अं* ग तुम्हारा खिल जाता है
*अ:* तुम्हें क्या मिल जाता है.?

*क* हा मैंने- कि कहो
*ख* ग आज सम्पूर्ण
*ग* र्व से कि- हर अभाव में भी
*घ* र तुम्हारा बड़े मजे से
*च* ल रहा है

*छो* टी सी- टहनी के सिरे की
*ज* गह में, बिना किसी
*झ* गड़े के, ना ही किसी
*ट* कराव के पूरा कुनबा पल रहा है

*ठौ* र यहीं है उसमें
*डा* ली-डाली, पत्ते-पत्ते
*ढ* लता सूरज
*त* रावट देता है

*थ* कावट सारी, पूरे
*दि* वस की-तारों की लड़ियों से
*ध* न-धान्य की लिखावट लेता है

*ना* दान-नियति से अनजान अरे
*प्र* गतिशील मानव
*फ़* रेब के पुतलो
*ब* न बैठे हो समर्थ
*भ* ला याद कहाँ तुम्हें
*म* नुष्यता का अर्थ.?

*य* ह जो थी, प्रभु की
*र* चना अनुपम...

*ला* लच-लोभ के
*व* शीभूत होकर
*श* र्म-धर्म सब तजकर
*ष* ड्यंत्रों के खेतों में
*स* दा पाप-बीजों को बोकर
*हो* कर स्वयं से दूर
*क्ष* णभंगुर सुख में अटक चुके हो
*त्रा* स को आमंत्रित करते
*ज्ञा* न-पथ से भटक चुके हो.!

और पढ़े

*हिंदी की संपन्नता*

स्त्री, बहू, वधू, तिय, बन्नो, बन्नी, प्रिया, दारा, नारी, वामा, भार्या, जाया, कांता, जोरू, पत्नी, लुगाई, औरत, कलत्र, दयिरा, सजनी, वनिता, गेहिनी, गृहिणी, जनाना, तिरिया, श्रीमती, संगिनी, दुलहन, सहचरी, दुलहिन, वल्लभा, घरवाली, प्राणेश्वरी, प्रियतमा, वामांगना, धर्मपत्नी, परिणीता, हृदयेश्वरी, गृहलक्ष्मी, प्राणप्रिया, अर्धांगिनी, वामांगिनी, सहधर्मिणी,सहगामिनी, गृहस्वामिनी, अंकशायिनी, प्राणवल्लभा, जीवनसंगिनीआदि।

_अंग्रेजी में सिर्फ_

*wife*

*हिन्दी दिवस पर विशेष.

और पढ़े

जहा से हम चले थे वो जमाने मिल गये होते
हमे फिर से वही मंझर सुहाने मिल गये होते

कोई चलना शीखा देता मुझे उंगली पकड के फिर
मुझे घर लोट जाने के बहाने मिल गये होते

ये शिशो के हवा महलो से आगे दूर जा बसते
हमारे गांव के बंझड-बिराने मिल गये होते

मुझे वो धूल मिट्टी से ये मेरे पाप धोने है
अगर फिर से वो बचपन के खजाने मिल गये होते

मै छुपना चाहता हुं फिर लुपा छीपी के खेलो मे
यहां खोये मेरे साथी सयाने मिल गये होते

परशुराम चौहाण

और पढ़े

ન કરજે વ્યંગ ઓ દિલ કોઈની નાજુક અવસ્થા પર,
નથી ગમતું કોઈને પણ સૂવાનું આમ રસ્તા પર.
તને ઈચ્છા છે તારે આંગણે હો ચાંદની રાતો,
મગર હોતાં નથી ધાબાં, ઘણાનાં ઘરના નકશા પર.
-મિલન કુમાર

और पढ़े

શબ્દોનું રૂપ, સ્વરૂપ હું ક્યાં જાણું છું?
હોય જો!કવિતા તો વાહ વાહ કરી જાણું છું.
શબ્દ સૂર, શબ્દ સરગમ જુદા જુદા સ્વરૂપે હું માણું છું,
હોય જો ! કવિતા તો વાહ વાહ કરી જાણું છું.
શબ્દની છે માયાજાળ મોટી,
એમને ગૂંથી વાર્તા કરી જાણું છું,
બાકી! શબ્દોનું સ્વરૂપ હું ક્યાં જાણું છું?
હોય જો ગઝલ તો દાદ આપી જાણું છું,
ને હોય જો કવિતા તો વાહ વાહ કરી જાણું છું.
✒મેહુલજોષી.....

और पढ़े